6 jaar…

6 jaar…

Blijma ! Ik veeg mijn voeten op de kokosmat. In het kantoor ruikt het naar mijn vader, de accountant. Naar sigaretten, papier en koffie. Ik ga de trap op naar boven, waarbij enkele roeden die de loper op zijn plaats houden rammelen. In de gang komt de geur van schoonmaakmiddelen mij al tegemoet. De kamer baadt in een zee van licht. Geen vitrages. Mijn moeder en de werkster, vrouw Boorsma uit de Friese wouden, zitten in de keuken met mijn…

Lees Meer Lees Meer

Ben je in voor een fijne portie leedvermaak?

Ben je in voor een fijne portie leedvermaak?

Zomer 2018. Je kunt het soms zo hebben, zin in mosselen, de hele week al. Ok, het is  dan wel geen mosselseizoen, maar ik had de hele week al ‘hangmosselen’ zien ‘liggen’ bij de AH. Zaterdagochtend. G. doet een boodschapje bij de AH en komt met de teleurstellende mededeling dat er nog 1 pak mosselen is met het  predicaat ‘wij gooien niets weg’. Dan maar in de auto richting Cambuurplein, waar een concentratie van 3 supermarkten ook 3 kansen op…

Lees Meer Lees Meer

Mien tuun!

Mien tuun!

‘Mien tuun’ zei mijn moeder altijd, een uitdrukking die een tijdje trendy was in Zuid-Limburg. Mijn moeder, Liwwadder in hart en nieren, spreekt plat Liwwadders. Als enige in ons gezin deed ze dat. Mijn vader, broertje en ikzelf spraken keurig Nederlands. Zelfs 10 jaar wonen in Zuid-Limburg na het overlijden van mijn vader veranderde niks aan haar onvervalste Liwwadder tongval. Ze was reuze trots op haar grote tuin daar en had het altijd over mien tuun. Zo vaak kennelijk, dat…

Lees Meer Lees Meer